ت. م. ع. ا. م

کلماتم را

در جوی سحر می شویم

                                       لحظه هایم را در روشنی باران

تا برای تو شعری بسرایم روشن

تا که بی دغدغه

                         بی ابهام

سخنانم را در حضور باد

                                   -این مالک دشت و هامون -

با تو بی پرده بگویم

                             که تو را

                                         دوست می دارم تا مرز جنون . . .