تولدی دوباره ...

بیست و چهارم اسفند و اولین سالگرد تولد وبلاگ ما

تقدیم به عزیزترینم :

تمامی وجود من

در التهاب آتشی است

که از نگاه بی دریغ تو

ز هر رگم زبانه می کشد

اگرچه چون کویر خشک و بی برم

به روی پیکرم که تشنه محبت است

تو همچو چشمه ای بجوش

تو بذر مهر را بریز

نگاه کن چگونه سبز می شوم

نفس نمی کشم مگر ز عشق