...

در تو

می توان چشمه های هستی را باز یافت

با تو

می توان همیشه به بودن اندیشید

در همه جا تو را می بینم

ای تنها دریچه عبور باغ زندگی

ای که در چشمان مهربانت

نام زندگی نقش بسته است ...

بانو ! نگاه کن به تقلای شاعرت ...............

 

 

 

 

و مرگ از تو اجازت گرفت

                تا بمیری

در جامه ای به سپیدی شعر

بر درگاه ابدیت

به ما می خندی

که کلمات را

به لاشه ی فیش حقوقی مان

                          فروخته ایم.

 

 این هم یک غزل زیبا ....................................................................

 

بانو ! نگاه کن به تقلای شاعرت

حالا که دل زده است به دریا - به خاطرت-

آغوش باز کن که از این فصل های سرد

پر می کشد به سوی تو مرغ مهاجرت

در مانده است بين دو راهي عقل و عشق

حالا كدام سمت بيايد مسافرت ؟

•  

گل كرده باز باغي از آيات بي بديل

در چشمهاي ساده و سيماي طاهرت

من فكر مي كنم بشود عاقبت به خير

هر كس كه مثل من شده يك عمر كافرت.